• Αναμνηστικά Σλοβενίας
  Φόρουμ: Ευρώ
  Τελευταίες αναρτήσεις: athas
  07/01/26 13:56:56
  » Απαντήσεις: 50
  » Θεάσεις: 54,029
• Όλα όσα πρέπει να γνωρίζε...
  Φόρουμ: Ευρώ
  Τελευταίες αναρτήσεις: athas
  07/01/26 13:33:57
  » Απαντήσεις: 7
  » Θεάσεις: 33
• RE: Δίευρα για το 2025
  Φόρουμ: Ευρώ
  Τελευταίες αναρτήσεις: athas
  07/01/26 12:57:55
  » Απαντήσεις: 127
  » Θεάσεις: 111,109
• Μετάλλια ΛΑΝΓΚΕ
  Φόρουμ: Μετάλλια
  Τελευταίες αναρτήσεις: sac
  07/01/26 01:19:43
  » Απαντήσεις: 9
  » Θεάσεις: 206
• Παγκόσμια Εκθεση στο Βερο...
  Φόρουμ: Ευρώ
  Τελευταίες αναρτήσεις: nikos11
  06/01/26 13:51:12
  » Απαντήσεις: 60
  » Θεάσεις: 60,299
• Δίευρα για το 2026
  Φόρουμ: Ευρώ
  Τελευταίες αναρτήσεις: nikos11
  06/01/26 13:15:54
  » Απαντήσεις: 27
  » Θεάσεις: 864
• 10λ+20λ 1964
  Φόρουμ: Συζήτηση για Νομίσματα
  Τελευταίες αναρτήσεις: wavelet
  05/01/26 16:30:32
  » Απαντήσεις: 4
  » Θεάσεις: 146
• Γερμανικό μετάλλιο 1990.
  Φόρουμ: Εκτίμηση Νομισμάτων/Αντικειμένων
  Τελευταίες αναρτήσεις: rubirosa
  05/01/26 12:29:30
  » Απαντήσεις: 2
  » Θεάσεις: 850
• Ταξιάρχης της Τιμής Α' τύ...
  Φόρουμ: Μετάλλια
  Τελευταίες αναρτήσεις: rubirosa
  04/01/26 21:49:32
  » Απαντήσεις: 4
  » Θεάσεις: 254
• 1 δραχμή 1973
  Φόρουμ: Κωνσταντίνος Β' (1964-1973)
  Τελευταίες αναρτήσεις: wavelet
  04/01/26 08:32:11
  » Απαντήσεις: 7
  » Θεάσεις: 599

• Αναρτήσεις Φόρουμ:55,148
• Νήματα Φόρουμ:5,654
• Μέλη:1,427
• Τελευταίο μέλος:ΧΆΡΗΣ

Τα βουλγαρικά ευρώ κυκλοφορούν από την 1η Ιανουαρίου: είναι η 21η χώρα που κόβει και χρησιμοποιεί το κοινοτικό νόμισμα σε οκτώ μεταλλικές ονομαστικές αξίες – από το σεντ έως τα δύο ευρώ – αλλά, φυσικά, με εθνικές όψεις ειδικά δημιουργημένες για να αντικατοπτρίζουν την ιστορία και τις παραδόσεις της χώρας, και από νομισματική άποψη.
Μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης από το 2007 , η Βουλγαρία εισήλθε στην λεγόμενη «αίθουσα αναμονής» του ενιαίου νομίσματος το 2020, ταυτόχρονα με την Κροατία, και αρχικά έπρεπε να εισαγάγει το ενιαίο νόμισμα ήδη από το 2024.
Τα βουλγαρικά ευρώ του 2026 αντικατοπτρίζουν τα σχέδια των μεταλλικών κερμάτων σε λέβ που χρησιμοποιούνταν μέχρι πριν από λίγες ημέρες, ξεκινώντας από τις μικρότερες ονομαστικές αξίες (1, 2 και 5 λεπτά του ευρώ) που απεικονίζουν στην εθνική όψη τον Ιππότη της Μαδάρα, ένα ανάγλυφο του 8ου αιώνα σκαλισμένο σε βράχο κοντά στο ομώνυμο χωριό.

Υπάρχουν σε κάποιο κατάλογο ενδεικτικές τιμές για τα 12 μετάλλια του ΛΑΝΚΕ; Οχι για raw, αλλά για πιστοποιημενα, πχ. 64, 65. Ή κάποιος φίλος στο στέκι που τα συλλέγει και έχει εμπειρία να μας πει ποια είναι τα σπανιότερα, τα πιο εύκολα και σε ποιες τιμές κοστολογούνται αυτήν την εποχή;

Στη συλλογή μου, τα 10λ και 20λ 1964 τα τοποθετώ πάντα στην περιόδο Παύλου. Ο Καραμήτσος στους καταλόγους του τα τοποθετεί στην περίοδο Κωνσταντίνου Β’ (και εξηγεί τον λόγο) αν και αναφέρει ότι μπορούν να τοποθετηθούν σε οποιαδήποτε από αυτές τις δύο περιόδους. Εσείς που τα τοποθετείτε; (Λογικά, η ερώτηση πρέπει να έχει τεθεί και στο παρελθόν, αλλά δεν μπορώ να την εντοπίσω.

Πριν λίγες ημέρες ξεκίνησε αισίως η νέα χρονιά, το 2026 και ήδη, μετά την είσοδο της Βουλγαρίας στο ευρώ, έχουμε πλέον 21 χώρες που έχουν ως κύριο νόμισμα τους το συγκεκριμένο νόμισμα. Καλή χρονιά λοιπόν με υγεία και ευτυχία!
Για το νέο έτος οι 15 χώρες έχουν ανακοινώσει το λόγο έκδοσης των αναμνηστικών τους κερμάτων των 2€ και ήδη είναι γνωστά και τα σχέδια από 11 αναμνηστικά. ας ξεκινήσουμε λοιπόν.

Ένα όμορφο λεπτόν του 1848, δύσκολη ημερομηνία....

Ενα μικρο συνοπτικο αφιερωμα στην ΛΝΕ

Λατινική Νομισματική Ένωση

---

Η Λατινική Νομισματική Ένωση ιδρύθηκε σε μια συνθήκη μεταξύ Γαλλίας, Βελγίου, Ελβετίας και Ιταλίας (συμπεριλαμβανομένων των Παπικών Κρατών) το 1865. Στόχος της Λατινικής Νομισματικής Ένωσης ήταν να ενισχύσει το εμπόριο μεταξύ των διαφόρων χωρών τυποποιώντας το βάρος και τις διαστάσεις των νομισμάτων τους . Τέθηκε σε ισχύ την 1η Αυγούστου 1866 και έληξε 61 χρόνια αργότερα το 1927.
Μέλη της Λατινικής Νομισματικής Ένωσης, καθώς και χώρες που ακολουθούσαν τους κανονισμούς τους, ήταν: Γαλλία, Ιταλία, Ελβετία, Βέλγιο, Ισπανία, Αυστροουγγαρία, Ελλάδα, Ρουμανία και Σερβία.

Η συνθήκη ήταν δυνατή επειδή εκείνη τη στιγμή οι υπογράφοντες, όπως και πολλά άλλα έθνη, χρησιμοποιούσαν ένα διμεταλλικό πρότυπο. Σε ένα διμεταλλικό νομισματικό πρότυπο, τα χρυσά και ασημένια νομίσματα ήταν ίσα σε αξία ως νόμισμα με την αξία τους ως πολύτιμο μέταλλο.
Τα νομίσματα άξιζαν κυριολεκτικά το βάρος τους και ανταλλάσσονταν με χρυσό και ασήμι. Τα μέλη της Λατινικής Νομισματικής Ένωσης συμφώνησαν περαιτέρω να τυποποιήσουν το μέγεθος, το βάρος και την λεπτότητα των νομισμάτων τους. Η ιδέα πίσω από αυτό ήταν ότι, καθώς ο χρυσός και το ασήμι είχαν την ίδια αξία σε οποιαδήποτε χώρα, τα τυποποιημένα νομίσματα έγιναν πιο εύκολα ανταλλάξιμα. Η άρση της ανάγκης ζύγισης ενός νομίσματος και επαλήθευσης της καθαρότητάς του, θα επιτάχυνε σημαντικά τη διαδικασία για τους εμπόρους σε κάθε χώρα.

---

 
Πριν από τη Λατινική Νομισματική Ένωση, ο χρυσός και το ασήμι διατηρούσαν για πολύ καιρό μια ισοτιμία περίπου 1 μέρους χρυσού προς 15,5 αργύρου. Αυτή η αναλογία χρυσού-αργύρου υιοθετήθηκε ως σταθερό πρότυπο από τα μέλη της Λατινικής Νομισματικής Ένωσης για όλες τις μελλοντικές συναλλαγές.
Μετά τις κατακτήσεις του Ναπολέοντα, το χρυσό νόμισμα των 20 γαλλικών φράγκων - που κόπηκε για πρώτη φορά το 1803 - είχε γίνει αποδεκτό σε πολλά ευρωπαϊκά έθνη. Ως εκ τούτου, υιοθετήθηκε από τα κράτη μέλη ως σημείο αναφοράς για όλα τα κέρματά τους που κόπηκαν.
Το τυπικό χρυσό νόμισμα ορίστηκε στα 2,90322 γραμμάρια εκλεκτού χρυσού. Όπως και οι βρετανικές λίρες, ήταν διαιρετό σε είκοσι μεμονωμένες μονάδες. Τα μεγαλύτερα χρυσά νομίσματα ήταν γενικά 6,451 γραμμαρίων, με 5,806 γραμμάρια καθαρού χρυσού, σε καθαρότητα 900 λεπτότητας (90%).


Το βάρος και οι διαστάσεις του χρυσού νομίσματος των 20 γαλλικών φράγκων ήταν το πρότυπο για τα νομίσματα της Λατινικής Νομισματικής Ένωσης.
Τα μεγαλύτερα ασημένια νομίσματα των 5 ιταλικών λιρών και γαλλικών, ελβετικών ή βελγικών φράγκων, κόπηκαν όλα από ασήμι 900 λεπτότητας, ενώ κλασματικά ασημένια νομίσματα κόπηκαν από ασήμι 835 λεπτότητας.

---

Ανάπτυξη της Ένωσης
Πολλές γαλλικές αποικίες προσχώρησαν ή ακολούθησαν τα πρότυπα LMU. Η Ελλάδα εντάχθηκε επίσημα στην Ένωση το 1867 και συμμόρφωσε το νόμισμά της, τη δραχμή, με τους κανονισμούς του ομίλου.
Μετά από ανεπιτυχείς διαπραγματεύσεις, η Ισπανία και η Ρουμανία παρέμειναν επίσημα εκτός της Ένωσης, αλλά ακολούθησαν πολλές από τις πρακτικές της. Η Αυστροουγγαρία παρέμεινε επίσης εκτός της Ένωσης, αλλά συνήψε χωριστή νομισματική συμφωνία με τη Γαλλία. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να ακολουθεί επίσης πολλά από τα νομισματικά πρότυπα της Ένωσης.
Άλλα έθνη, όπως η Βουλγαρία, η Φινλανδία, η Σερβία, καθώς και χώρες της Λατινικής Αμερικής όπως το Περού, η Κολομβία και η Βενεζουέλα, υιοθέτησαν τα πρότυπα της Ένωσης αλλά δεν προσχώρησαν επίσημα.



Τα Παπικά Κράτη στην Ιταλία έκοψαν ασημένια νομίσματα κατώτερης καθαρότητας σε σχέση με τα πρότυπα της Ένωσης, πράγμα που σήμαινε ότι αποκλείστηκε από την Ένωση το 1870 και αποχώρησε λόγω 20 εκατομμυρίων λιρών.
Η Ένωση είχε αρχίσει μετά από μια μακρά περίοδο σταθερότητας στην αξία του χρυσού και της αναλογίας του προς το ασήμι, αλλά αυτό έληξε το 1873 στην αρχή της «Μακροχρόνιας Ύφεσης». Η αξία του αργύρου μειώθηκε δραστικά και αυτή η οικονομική ύφεση συνεχίστηκε μέχρι περίπου το 1895.
Εκείνη την εποχή, οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής εγκατέλειψαν το διμεταλλικό πρότυπο και στράφηκαν αποκλειστικά σε ένα πρότυπο χρυσού. Την ίδια χρονιά, η πρόσφατα ενοποιημένη Γερμανία εισήγαγε το χρυσό σήμα και έτσι εγκατέλειψε επίσης ένα διμεταλλικό πρότυπο.
Η πτώση των τιμών του ασημιού έκανε πολλά από τα έθνη της Ένωσης να σταματήσουν να κόβουν ασημένια νομίσματα το 1878. Όπως οι ΗΠΑ και η Γερμανία, τα κράτη της Λατινικής Νομισματικής Ένωσης εντάχθηκαν στον διεθνή κανόνα χρυσού. Ως εκ τούτου, εγκατέλειψε μια από τις κύριες αρχές της Συνθήκης, αλλά η LMU συνέχισε να λειτουργεί για μερικές ακόμη δεκαετίες.
Η οικονομική ιστορία δείχνει ότι οι δυσκολίες στην Ελλάδα οδήγησαν στην αδυναμία της να συμμορφωθεί με τα πρότυπα της Ένωσης και αποχώρησε επίσημα από τη Λατινική Νομισματική Ένωση το 1910.
Παρά όλες αυτές τις οπισθοδρομήσεις, ήταν ο Πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος και οι επακόλουθες οικονομικές κρίσεις που τερμάτισαν τελικά την Ένωση, λήγοντας νομικά το 1927.

Ακολουθουν νομισματα της συλλογης μου.

Είναι πολύ δύσκολο να βρεθεί Ταξιάρχης της τιμής Α΄τύπου, των ετών 1974-78(όπως θα σας δέιξω στις φωτό), μέχρι που άλλαξε η μορφή του και έχει σήμερα το εθνόσημο πίσω κα δεν έχει πάνω από τον Σταυρό στεφάνι.
 φωτό από την Συλλογή του: Mak Med!

Την Κυριακή 21/12/2025, πήγα την έκθεση  στο Ζάππειο Μέγαρο,  στην είσοδο που εκδίδοταν το εισητήριο, έδιναν και δώρο αυτά τα γραμματόσημα ; βινιέτες; δεν κατάλαβα τι είναι;

For Naim Margulis, coin collecting was far more than a hobby; it was a lifelong passion fueled by curiosity, dedication, and a deep love of history, especially British history. Even after his leukemia diagnosis in 2018, his commitment never wavered, as he continued researching and building his collection from his hospital bed. Following his passing on April 9, 2019, the Margulis family hopes this remarkable collection will now inspire and bring joy to fellow collectors who share Naim’s passion for the stories coins tell.

View the coins that tell Margulis’ story at:

https://coins.ha.com/c/search/results.zx...ebook.com/

Live Auction: Session 3 - January 12, 2026

Αυτό το αξιοσημείωτο **χρυσό μεταλλιο που φέρει το πορτρέτο του Μεγάλου Αλεξάνδρου ανακαλύφθηκε στην Αίγυπτο ως μέρος ενός εξαιρετικού θησαυρού που περιελάμβανε είκοσι παρόμοια μεταλλια, δεκαοκτώ ράβδους χρυσού και περίπου εξακόσια χρυσά νομίσματα. Τα νομίσματα προερχονται απο τις βασιλείες των Ρωμαίων αυτοκρατόρων από τον Σεβήρο Αλέξανδρο ( 222-235 μ.Χ.* στον Κωνσταντίο Α' ( 293-306 μ.Χ.), τοποθετώντας τα με σιγουριά  εντός της ύστερης ρωμαϊκής αυτοκρατορικής περιόδου.
Ένα από τα μεταλλια, που τώρα στεγάζεται στο Μουσείο Calouste Gulbenkian στη Λισαβόνα, φέρει μια επιγραφή που γράφει Ολυμπιακοί αγώνες της χρονιάς 274, μια αναφορά που πιθανότατα αντιστοιχεί στο 242–243 . Αυτό οδήγησε τους μελετητές να προτείνουν ότι τα μετάλλια θα μπορούσαν να ήταν βραβεία,και πιθανόν να διανεμήθηκαν κατά τη διάρκεια αθλητικών ή τελετουργικών αγώνων που διεξήχθησαν στην Αίγυπτο, όπου η κληρονομιά του Αλέξανδρου παρέμεινε ιδιαίτερα ισχυρή.
Μια άλλη θεωρία συνδέει τα μεταλλια με τον Αυτοκράτορα Καρακάλλα ( 198–217 μ.Χ.), ο οποίος θαύμαζε και επεδίωξε να συνδεθεί με τον Μέγα Αλέξανδρο - και απεικονίζεται σε μερικά από τα κομμάτια. Είτε αναμνηστικά βραβεία, αυτοκρατορική προπαγάνδα ή τελετουργικά δώρα, αυτά τα μεταλλια αποκαλύπτουν πώς η εικόνα του Αλέξανδρου συνέχισε να αντηχεί αιώνες μετά το θάνατό του, συμβολίζοντας την εξουσία, τη νομιμότητα και την ηρωική βασιλεία στον Ρωμαϊκό κόσμο.