Τι αποκαλύπτουν τα νομίσματα για την πτώση της αρχαιότητας

[digo]

Κωστα, σε θαυμαζω για τα θεματα που ανεβαζεις εδω, τονιζοντας την διαφορα του ακροατηριου με αλλα φορα.

Αλλα εδω και ντοκτορα στα Μαθηματικα να εχει καποιος, αμφιβαλλω αν θα βγαλει ακρη.....

Εστω κι ετσι, παραθετω το συμπερασμα της μελετης , αφου πρωτα τονισω τα δυο πρωτα συνημμενα που εβαλες, δηλαδη την κυκλοφορια του χρηματος πριν και μετα την επελαση των Αραβων. Εχει κι αλλα ενδιαφεροντα γραφηματα για οποιον εχει ορεξη. 

Στην ουσια, η μελετη καταληγει οτι η πτωση της Αρχαιοτητας δεν ειναι μονον αποτελεσμα της Αραβικης εισβολης (και της Γερμανικης εισβολης στη Ρωμη), αλλα ειχε ξεκινησει κανα δυο αιωνες νωριτερα.

Σε αυτή την εργασία μελετάμε τα πρότυπα αλλαγής στην οικονομική γεωγραφία γύρω από τη Μεσόγειο
κατά την Ύστερη Αρχαιότητα μέσα από το πρίσμα των ροών νομισμάτων. Προτείνουμε ένα δυναμικό μοντέλο εμπορίου
όπου τα νομίσματα χρησιμοποιούνται για συναλλαγές, έτσι ώστε να διαχέονται σταδιακά στον χώρο και τον χρόνο σε
ανάλογα με τις ροές εμπορικών συναλλαγών. Εκτιμούμε αυτό το μοντέλο χρησιμοποιώντας δεδομένα σχετικά με τη σύνθεση των ευρημάτων νομισμάτων. Στη συνέχεια, χρησιμοποιούμε αυτές τις παραμέτρους για να ανακτήσουμε λεπτομερείς χρονοσειρές για το εμπόριο και τη σχετική
πραγματική κατανάλωση από τον τέταρτο έως τον δέκατο αιώνα. Οι εκτιμήσεις μας για τις αλλαγές στην πραγματική
κατανάλωση είναι συνεπείς με τα μέτρα της σχετικής αστικοποίησης σε όλες τις ευρωπαϊκές περιοχές.
Υποδηλώνουν επίσης ότι τα κλιματικά σοκ ήταν βασικοί παράγοντες της πραγματικής κατανάλωσης, ενώ οι στρατιωτικές
συγκρούσεις δεν ήταν.
Τα στοιχεία μας από τα ευρήματα νομισμάτων δείχνουν ότι οι εμπορικές ροές βορρά-νότου της Μεσογείου μειώθηκαν
μετά τις αραβικές κατακτήσεις. Αυτό μπορεί να εξηγηθεί από ένα νεοσχηματισμένο εμπορικό φράγμα μεταξύ
του αναδυόμενου Αραβικού Χαλιφάτου και της Χριστιανικής Δύσης. Αυτές οι αλλαγές στα εμπορικά πρότυπα ευθυγραμμίζονται
με τους ισχυρισμούς περί διατάραξης του εμπορίου στη Μεσόγειο από τον Pirenne (1939). Τα αποτελέσματά μας δείχνουν,
ωστόσο, ότι το ενδοχαλιφιακό εμπόριο στη Μεσόγειο παρέμεινε ζωντανό. Επιπλέον, ο Πιρέν πίστευε ότι οι εμπορικές διαταραχές οδήγησαν επίσης σε μια τεράστια μείωση της οικονομικής δραστηριότητας και των συναλλαγών εντός των φραγκικών εδαφών. Αντίθετα, διαπιστώνουμε ότι οι φραγκικές περιοχές γνώρισαν μια θεαματική οικονομική άνοδο κατά την περίοδο αυτή, σε αντίθεση με τη σχετική οικονομική παρακμή της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Οι εκτιμήσεις μας αποκαλύπτουν επίσης ότι η έναρξη της σχετικής παρακμής της Μεσογείου προηγείται της γέννησης του Ισλάμ, σε αντίθεση με τις μονοαιτιακές θεωρίες αλλαγής κατά την Ύστερη Αρχαιότητα, οι οποίες αποδίδουν ολόκληρη τη μετατόπιση της οικονομικής δραστηριότητας στις αραβικές κατακτήσεις.